Reformowany Salomon z Carolath. Georg von Schönaich (1577–1619) w świetle swojej działalności fundacyjnej

Abstrakt

Wychodząc od analizy ikonografii i symboliki fundacji Georga von Schönaicha (1557–1619), śląskiego barona i czołowego przedstawiciela kalwinizmu w regionie, celem badania jest ukazanie, jak topos Salomona stał się narzędziem autokreacji władczej oraz strategii konfesyjnej w całej Europie na początku XVII w. Analiza ideowego programu zamku w Siedlisku (Carolath), zwłaszcza jego kaplicy, uwidacnia spójną, świadomą kreację ideową inspirowaną biblijną figurą króla Salomona oraz teologią reformowaną. Oceniane w tym świetle, szersze działania władcze i fundatorskie Schönaicha sugerują prowadzenie przezeń wielowymiarowej polityki skoncentrowanej wokół urzeczywistnienia w jego dominium „nowego Syjonu”, silnie obecnego w myśli kalwinistycznej. Schönaich jawi się jako władca-fundator konsekwentnie budujący własną legitymizację religijną i polityczną poprzez odniesienia do tradycji salomonowej i reformowanej teologii politycznej. Zachowane do dziś efekty fundacji Schönaicha należą do najważniejszych wczesnych zabytków europejskich wyznania reformowanego.