REX IUSTUS at His Throne. Prague, Rome, and Jerusalem on the Eve of the Modern Era
Main Article Content
Abstrakt
Panowanie Władysława II i Ludwika I, czeskich królów z dynastii Jagiellonów, należało do najbardziej kontrowersyjnych i dynamicznych okresów w historii ziem Korony Czeskiej. Kraj cieszył się długim okresem pokoju, który umożliwił jego wszechstronny rozkwit po dziesięcioleciach wojen husyckich. Częścią tego rozkwitu kultury był rozwój sztuki oraz tworzenie dzieł architektonicznych i artystycznych bezpośrednio związanych z sprawowaniem władzy królewskiej. W 2017 roku zaproponowałem w tym kontekście ikonologiczną interpretację portalu do starej sali sejmowej w sali Władysława w Starym Pałacu Królewskim na Zamku Praskim. W niniejszym artykule próbuję przedstawić dalsze dowody na to, że architektura portalu mogła mieć na celu podkreślenie roli króla jako gwaranta sprawiedliwości – nowego Salomona. Osiągam to przede wszystkim poprzez porównania z kulturą wizualną i literaturą tego okresu.
